رضوان نامش ملا عباس از طلاب متبحر فاضل است ، اسلافش از اهالى قريهء كهك كه در چهار فرسخى قم است ، مىباشند . تكميل مقدمات و علوم ادبيت را در اين ولايت نزد افاضل كرده ، سپس رخت به طهران كشيد و در آن ولايت كه اكنون سواد اعظم است نزد دو حكيم بىمانند ميرزا ابو الحسن جلوه و آقا محمد رضاى قمشه‌اى علم حكمت مىنگرند . جميع اشعار را در مدح جناب حجة عصر عجل اللّه فرجه سروده است : ساقى از آن جام آبگينه گهر ده * راست توان آب خشك و آتش تر ده آتش از آن بحر فيض و كان هنر ده * پاك كن اين خاك و صد هزار بصر ده باده به ياد سليل و خير بشر ده * نورده اين چشم كور منتظران را آن كه دم عيسوى و روح بهارى است * نفحه جبريلى و هويت سارى است تالى غيب الغيوب حضرت بارى است * ماه شب تار و آفتاب نهارى است شهرهء ملك و ملك به ماه سوارى است * آن‌كه به پا كرده كارگاه جهان را مؤلف گويد : ملا عباس مزبور در همان اوان تغيير نام داده ، سپس مشهور به ميرزا محمود شد و از اجلاء مدرسين حكمت و منقول گرديد . در مدرسهء صدر طهران مشغول تدريس بود و فقير درك صحبتش را كرده ، در سال گذشته در سنهء . . . همان‌جا مرحوم و جنازه‌اش را به قم آورده در صحن جديد دفن نمودند . اشعار بليغه در مدايح حضرات معصومين سلام اللّه عليهم اجمعين زياد دارد . سيّد سيد عبد المجيد از سادات صحيح النسب است كه اجداد او از اعاظم و اماجد بوده و در قريهء آوه كه شش فرسخى اين بلد است مكان داشته‌اند . جناب سامى از به دو عمر اين بلد را از جهت اقامت برگزيد . نظم القى العصى بقم و اللّه ايده * من فضله بيد العلم بيضاء در شاعرى چنان با قدرت طبع و فسحت خاطرند كه شبى سيصد فرد از قصيده بر سروده‌اند . وقتى حضرت شاهنشاه اسبى موسوم به فندقى از جهت جناب امين السلطان كه حل و عقد كلى امور دولتى بعهدهء كفالت اوست مرحمت فرمودند ، جناب سيد حضور داشته اين رباعى را